درباره تلفن همراه
درباره تلفن همراه
 
تاريخچه تلفن همراه در ايران
يك دهه پس از ظهور پديده تلفن سيار در جهان ,ايران نيز در سال 1354_1355درصدد استفاده از اين سيستم بر آمد و با بررسي هايي كه از سوي شركت مخابرات ايران و كارشناسان خارجي صورت گرفت اين نتيجه حاصل شد كه ايران سالانه كشش جذب 4تا5هزار مشترك را دارد و اجراي طرح با 1000 شماره پيش بيني شد اما اين تلاش در آنزمان ناكام اند.
در سال 1367 وزارت پست و تلگراف اقدام به طراحي تلفن سيار كرد و با يك تجديد نظر در اين طرح ,در سال 1372 تجهيزات آن خريداري شد و در مرداد ماه 1373 فاز اول اين طرح به ظرفيت 10000 شماره اي آغاز به كار كرد. همزمان با اجراي اين طرح در تهران ,طراحي مقدماتي سيستم تلفن سيار در كرمان نيز آغاز شد كه در مرحله دوم طرح ,مقرر شد تهران ضمن اتصال به اين شهرها با ورودي و خروجي زير زميني و دريايي كشور نيز مرتبط شود و جزاير قشم و كيش در مرحله دوم تحت پوشش اين طرح قرار گيرند.
طي سالهاي 1372 تا اوايل 1374 تعداد متقاضيان تلفن سيار بيش از 100 نفر نبود چون اين سيستم به هيچ عنوان براي مردم شناخته شده نبود و در شهريور 1374 هنگامي كه آكهي نام نويسي در روزنامه هاي كثير الانتشار كشور منتشر شد حدود 8تا9 هزار نفر ثبت نام نمودند,به عبارت ديگر استقبال چنداني از اين سيستم پايه و ضروري در جامعه به عمل نيامد و حتي در محافلي با واكنش هاي منفي ,تلفن همراه سيستمي زايد و تجملاتي عنوان شد.
از بهمن 1374چرخشي شگفت براي نام نويسي تلفن سيار پديدار شد بطوريكه 200هزار نفر متقاضي دريافت تلفن سيار شدند البته تقاضاي استانهاي كشور بدليل عدم آگاهي از كاربرد اين وسيله ارتباطي كمتر بود و بيشترين تقاضابه شهروندان تهراني اختصاص داشت كه بيش از 130 هزار نفر برآورد مي شد و همچنين مردم حومه تهران يعني كرج ,قزوين ,ساوه و قم كه با در نظر گرفتن شمار آنان رقم تقاضا به 150 هزار شماره رسيد .
در پي استقبال غير منتظره، طراحي براي گسترش تلفن سيار جهت يك ميليون مشترك پيش بيني شد و در اين زمينه براي شهرهاي مختلف كشور دستگاههاي لازم به منظورراه اندازي اين پروژه خريداري و نصب گرديد.
سيستم تلفن سيار ديجيتالي ايران از كشور فنلاند خريداري شد كه از نوع GMS مي باشد و برخي از خريدها نيز در اين چند ساله اخير از زيمنس و نوكياي آلمان بوده است.
در سال 1382 در حدود 2 ميليون و414 هزار و815 تلفن همراه در داخل كشور به متقاضيان واگذار شده است كه از اين تعداد 143هزار و هشتصد و هفتاد وشش مورد در استان خراسان مورد استفاده و بهره برداري مشتركين مي باشد.
 
تاريخچه تلفن همراه در جهان
از دهه 1960 فكر آزاد كردن تلفن از حالت ثابت و بكارگيري آن در مكانهاي مختلف در كشورهاي اسكانديناوي پا گرفت. كشورهاي سوئد، دانمارك و نيز فنلاند از پيشگامان تلفنهاي اتومبيل در جهان بودند كه در اواخر دهه 1960 به بازار جهاني عرضه شد و در پي اين موفقيت كشورهاي اسكانديناوي در صدد برآمدند اين سيستم را تكميل نمايند.
تلفن سيار اين سيستم بصورت لامپي و آنالوگ (غير هوشمند) بود كه پاسخگوي متقاضيان نبود. اين سيستم با يك مركز اصلي مرتبط بود و اين مركز محور ارتباط متقابل تلفنهايي بود كه هر يك جداگانه باهمان مركز و فركانس توان مبادله داشتند و امكان وصل اين سيستم به شبكه خودكار در سطح كل جامعه وجود نداشت. در پي تبديل اين سيستم به خودكار، اولين شبكه تلفن متحرك به نام (NMT) بوسيله اين چهار كشور، آمريكا سيستم (AMPS) خود را وارد بازار كرد و ژاپن سومين كشور در جهان بود كه سيستم سيار خود را با ويژگيهاي دو نوع اسكانديناوي و آمريكايي به نام (HCMTC) وارد بازار نمود. سيستم ژاپني قابليت اتصال به شبكه را داشت و انگلستان هم با عرضه سيستم (TACS) به گروه دارندگان تلفن سيار پيوست كه اين سيستم ها در آغاز با فركانس 450 مگاهرتز كار مي كردند و بعدا به 800 مگاهرتز تغيير يافت.
در اوايل سال 1985 گروهي متشكل از 17 كشور اروپايي به نام (GMS) بوجود آمد تا بصورت هماهنگ طرح تلفن سيار ديجيتالي را اجرا نمايند هر چند طبق انتظاراتي كه از آنان مي رفت موفق نشدند اما در نهايت موفق به ابداع سيستمي شدند كه در نوع و زمان خود بي عيب و نقص بود. در ابتدا قصد بر اين بود كه اين سيستم جديد در اختيار كشورهاي ديگر قرار نگيرد اما هزينه هاي سنگين اين طرح آنان را واداشت كه براي جلب رضايت مشتري تلاش نمايند تا از اين طريق هزينه ها سرشكن شود.
به دليل نيازمندي ساير كشورها به فناوري جديد و بسيار كارآمد، تلفن همراه از سوي تمامي كشورها مورد استقبال قرار گرفت و در ظرف مدت كوتاهي اين فناوري در سراسر جهان مورد بهره برداري قرار گرفت.